بهترین گواه بر این جمله اینست که وقتی حضرت نوح بر اساس ظاهر فرزند خود را اهل خوش خواند.
ونَادَى نُوحٌ رَّبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي
صدا زد نوح پرورگارش را پس گفت پروردگارا همانا پسر من از اهل من است .
الله متعال به او تذکر می دهد.
قالَ يَا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ
الله متعال فرمودند: ای نوح همانا پسر تو ، اهل تو نیست بلکه او کار زشتی است.
با تدبر به این آیه وقتی می نگریم به راحتی التفات برای خواننده حاصل می شود که اهل پیامبر شدن در واقع مقامی است الهی که اصلا ربطی به نسبت های سببی و نسبی ندارد.
ادامه دارد...
سوره هود آیه 45، 46
برچسب:
نویسنده: بهنام نجفی